خانه » رمان غمگین » دانلود رمان سیاه روشن نودهشتیا
دانلود رمان سیاه روشن نودهشتیا

دانلود رمان سیاه روشن نودهشتیا

دانلود رمان سیاه روشن نودهشتیا

دانلود رمان سیاه روشن نودهشتیا

دانلود رمان سیاه روشن نودهشتیا

 

ﺑﻪ ﮐﺪوم ﺑﻨﺪه ات ﺑﺪ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﯾﻨﺠﻮری داری ﺑﺎﻫﺎم ﺗﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ از اﯾﻨﮑﻪ دارم از ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ دق ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ ﻧﮑﻨﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ آرزوی دﯾﺪن اﺷﮑﻢ رو داری؟ ﻧﻪ ﻣﻦ ۵ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻗﻮل دادم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ اﺷﮑﻢ رو ﻧﺒﯿﻨﯽ ﭘﺲ ﺑﺪون اﮔﻪ زﻧﺪﮔﯿﻤﻢ ازم ﺑﮕﯿﺮی ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ اﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰم ﯾﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﻀﻤﻮﻧﯽ داﺷﺖ ﭼﯽ ﺑﻮد؟آﻫﺎن ﯾﺎدم اوﻣﺪ

» زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻢ ﺣﺘﯽ اﮔﺮﺳﻘﻒ آﺳﻤﺎن ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮ از ﻗﺪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻢ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم دﻧﯿﺎ روی زاﻧﻮﻫﺎﯾﺸﺎن راه ﺑﺮوﻧﺪ زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻢ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ زاﻧﻮ زدن ﻣﺪ ﺳﺎل ﺑﺎﺷﺪ« آره ﻣﻦ ﻧﻪ اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺰم ﻧﻪ زاﻧﻮ ﻣﯽ زﻧﻢ اﯾﻨﻮ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎدﺷﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺮﻧﯿﺎ زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ ﻧﻤﯽ ذاره ﮐﺴﯽ زﻣﯿﻨﺶ ﺑﺰﻧﻪ اﻧﻘﺪر راه رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻞ زﻣﺎن رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدم ﺳﺮ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم دﻗﯿﻘﺎ روﺑﺮوی ﭘﺎرﮐﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﻓﺮزاد ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻓﻀﺎی ﭘﺎرک رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﯾﺎدﻣﻪ ﯾﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻮد ﭘﺸﺖ ﯾﻪ ﮐﺎج ﻧﻮﺋﻞ ﯾﻪ ﺟﺎی دﻧﺞ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ دﯾﺪت ﺧﻮدت ﺑﻮدی و ﺧﻮدت ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اون ﺻﻨﺪﻟﯽ رﻓﺘﻢ روش ﻧﺸﺴﺘﻢ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻐﺾ ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻮم رو اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن ﺳﺨﺖ ﺷﺪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدن ﺗﻮی ﻫﺮ آدﻣﯽ وﺟﻮد داره ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ ﻟﺤﻈﻪ ای ﺳﺮم رو ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻨﺪازم واﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰم اﻧﮕﺎر ﻋﻄﺮش ﻫﻨﻮز اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ اﻧﮕﺎر ﻫﺴﺖ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺑﺎ اﯾﻨﻬﻤﻪ دردی ﮐﻪ ازش ﮐﺸﯿﺪم ﭼﺮا ﺑﺎزم ﺗﻤﻨﺎی ﺑﻮدﻧﺶ ﻟﺤﻈﻪ ای آروﻣﻢ ﻧﻤﯽ ذاره ﻫﻤﯿﺸﻪ روی اﯾﻦ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ از آﯾﻨﺪه ﺣﺮف ﻣﯽ زدﯾﻢ از ﺑﻮدن در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ راﺳﺘﯽ ﭼﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﻬﻮ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎی ﻗﺼﻪ رﺳﯿﺪم ﻫﻪ ﻗﺼﻪ آره ﮐﻢ از ﻗﺼﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻮن ﻫﺮﮐﯽ ﺑﺸﻨﻮه ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎورش ﻧﺸﻪ ﯾﻪ دﺧﺘﺮ اﻧﻘﺪر درد رو ﯾﻪ ﺟﺎ ﺑﺎﺧﻮدش داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺒﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ درﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮش ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪم ﭘﺪرم ارﺗﺸﯽ ﺑﻮد وﻣﺎدرم ﺧﺎﻧﻪ دار ﻫﺮدو ﺷﯿﺮازی ﺑﻮدن اﻣﺎﭘﺪرﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺗﻬﺮان ﺑﻮد ﺧﻮﻧﻪ ای ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮش ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪم ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻨﺸﯽ ه دﻧﺒﺎل ﺧﻮدش داﺷﺖ ﭼﻮن ﻣﺎدرم رو ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻢ ﺑﺮای ﭘﺪرم اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮدﻋﻤﻪ ﻫﺎم از اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ اﺻﻼ راﺿﯽ ﻧﺒﻮدن ﺧﺐ ﻫﺮﮐﺪوم ﺑﺮای ﯾﻪ دوﻧﻪ ﺑﺮادرﺷﻮن ﯾﻪ ﻧﻘﺸﻪ ای داﺷﺘﻦ ﻋﻤﻪ ﺑﺰرﮔﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ ﺑﺮادرﺷﻮﻫﺮش رو ﺑﺮای ﭘﺪرم ﺑﮕﯿﺮه ﭼﻮن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻗﻮل ﺧﻮدش ﮔﻮﺷﺖ ﻻی دﻧﺪون داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻪ ﻋﻤﻪ دوﻣﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮد ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﮑﺎراش رو ﺑﺮای ﭘﺪرم درﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎازدواج ﻣﺎدرم ﺑﺎﺑﺎﺑﺎ ﻫﺮﭼﯽ رﺷﺘﻪ ﺑﻮدن ﭘﻨﺒﻪ ﺷﺪ ﺧﺐ اوﻧﺎﻫﻢ ﺳﺎﮐﺖ ﻧﺸﺪن و از ﻫﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮای ﻋﺬاب دادن ﻣﺎدرم اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن ﺗﺎﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻫﺎﺷﻮن ﺑﺎﻋﺚ آزار ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪزﻧﺪﮔﯿﻢ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﯾﻪ آﺷﻮب ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﻮد اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﭘﺪر ﺑﺰرگ وﻣﺎدر ﺑﺰرﮔﻢ ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﺑﻌﺪش ﯾﻪ ﺟﻨﺠﺎل وﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﻗﻬﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ازﺷﻮن ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم ﻣﻦ ﺗﻮی ﻫﻤﻮن ﺳﻦ ﮐﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮدم ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ اﺳﺘﺮﺳﯽ ﻟﺮزش دﺳﺘﺎم ﺑﺸﺮوع ﻣﯿﺸﺪ وﻗﺘﯽ از ﻣﺎﻣﺎن ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﺎاﯾﻦ ﻫﻤﻪ آزاری ﮐﻪ ازﺳﻤﺖ ﺑﺎﺑﺎ وﺧﺎﻧﻮاده اش ﺑﻬﺖ وارد ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺎزﻫﻢ ﻫﻤﺮاﻫﺸﯽ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﮔﻮش ﻣﯿﺪی؟ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ :ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ دﻧﺒﺎل ان زن واون زن و ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ اﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﭘﺎﮐﯽ ﺑﺎﺑﺎت ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ارزه اوﻧﻤﻮﻗﻊ ﻫﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻣﺎﻣﺎن اﻋﺘﻘﺎد ﻧﺪاﺷﺘﻢ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﺑﻼﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺮم اوﻣﺪ واﻗﻌﺎ ﻧﻈﺮم ﻋﻮض ﺷﺪ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ ﭘﺪرﺑﺰرگ وﻣﺎدر ﺑﺰرﮔﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۶ﻣﺎه ازﻫﻢ از دﻧﯿﺎ رﻓﺘﻦ رواﺑﻂ ﻣﺎﻫﻢ ﺑﺎﺧﺎﻧﻮاده ﭘﺪرﯾﻢ ﮐﻢ رﻧﮓ ﺷﺪزﻣﺎن ﺗﻘﺴﯿﻢ ارﺛﯿﻪ ﮐﻪ ﭘﺪرم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﭘﺴﺮ ارﺷﺪ اﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ رو ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﺮﻫﺎی ﻋﺰﯾﺰش از ﮐﻢ ﺳﻮادی ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن وﻧﯿﻤﯽ از اﻣﻮال رو ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮدﺷﻮن زدن واﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ از اون اﻣﻮال ﻣﻘﺪار ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﭼﯿﺰی ﺳﻬﻢ ﭘﺪر ﺳﺎده زودﺑﺎور ﻣﻦ ﺷﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻗﻄﻊ راﺑﻄﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﯿﻦ ﭘﺪرو ﺗﻤﺎم اﻗﻮام ﭘﺪری ﺷﺪ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮب ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است